گری ایلیس و چری پرماوین از گوگل درباره اینکه چگونه ریدایرکت‌های دائمی و موقت بر تعیین آدرس اصلی (canonicalization) و سیگنال‌های رتبه‌بندی تأثیر می‌گذارند، بحث کردند. آن‌ها توضیح دادند که هر دو نوع ریدایرکت می‌توانند به گوگل در شناسایی URL های مرتبط کمک کنند، اما در عین حال، نشان‌دهنده مقاصد متفاوتی درباره این هستند که کدام URL باید نماینده محتوا در جستجو باشد.
۳۰۱ در مقابل ۳۰۲
یکی از اولین کارهایی که آن‌ها انجام دادند، زمینه‌سازی برای توضیح تفاوت بین ریدایرکت ۳۰۱ و ۳۰۲ بود.
- یک ریدایرکت ۳۰۱ به کرالر می‌گوید که تغییر در URL دائمی است و ایندکس جستجو باید با URL جدید به‌روزرسانی شود.
- یک ریدایرکت ۳۰۲ به کرالر می‌گوید که تغییر URL موقتی است و URL قدیمی در نهایت بازگردانده خواهد شد.
صفحه صرف‌نظر از اینکه از کدام ریدایرکت استفاده شود، ایندکس خواهد شد
Cherry Prommawin از گوگل بحث را با این بیان آغاز کرد که صرف‌نظر از اینکه از چه نوع ریدایرکتی استفاده شود، یک صفحه وب همچنان توسط گوگل ایندکس خواهد شد. او سپس تأیید کرد که انتخاب‌های درستی نیز وجود دارند.
Prommawin توضیح داد:
«اول از همه، آرام باشید. فرقی نمی‌کند کدام ریدایرکت را انتخاب کنید، یکی از صفحات شما در جستجو باقی خواهد ماند و بخشی از آموزش هوش مصنوعی خواهد بود.»
از نظر فنی انتخاب‌های درستی وجود دارد، اما اشتباه کردن به معنای پایان دنیا نیست. گوگل همچنان یک صفحه را ایندکس خواهد کرد؛ موضوع واقعاً فقط بر سر این است که کدام URL نمایش داده شود.“
او سپس پرسید:
“آیا واقعاً برای گوگل مهم است که آیا هر دو کد ۳۰۱ و ۳۰۲ در نهایت کاربر را با موفقیت به صفحه جدید هدایت می‌کنند یا خیر؟ مگر آن‌ها اساساً وظیفه یکسانی انجام نمی‌دهند؟”
گری ایلس از گوگل پاسخ داد:
«خب، هم بله و هم خیر. خزنده گوگل اصلاً اهمیتی نمی‌دهد.»
حذف محتوای تکراری (Deduplication)
بحث بعدی به موضوع حذف محتوای تکراری (deduplication) می‌پردازد؛ بخشی که در آن گوگل صفحات مشابه را در یک گروه قرار می‌دهد و سپس یکی از آن‌ها را به عنوان صفحه‌ای که نماینده تمام صفحات مشابه دیگر در ایندکس جستجو باشد، انتخاب می‌کند.
ایلیز توضیح داد:
«اما ما باید درباره میدان نبرد واقعی در اینجا صحبت کنیم، یعنی فرآیند حذف محتوای تکراری.»
Prommawin توضیح داد که این به چه معناست:
«آه، یک تجدید دیدار خانوادگی دیجیتال. اینجا جایی است که ما به اتاقی پر از خواهر و برادرهای کاملاً مشابه نگاه می‌کنیم و سعی می‌کنیم آن‌ها را در قالب یک خانواده واحد و خوشحال سازماندهی کنیم.»
«…بنابراین در حذف محتوای تکراری در جستجو (search deduplication)، سیستم ما باید تمام صفحاتی را که محتوای اصلی مشابهی دارند، در یک گروه قرار دهد. این همان خوشه‌بندی (clustering) است.»
Prommawin افزود که هر دو وضعیت ۳۰۱ و ۳۰۲ بر خوشه‌بندی صفحات مشابه در کنار هم تأثیر می‌گذارند، اما تنها ریدایرکت ۳۰۱ اثر کانونیکال‌سازی (canonicalization) خواهد داشت.
گری به توضیحات خود ادامه داد:
…سپس ایندکس ما باید تنها یک URL رسمی را برای نمایش کل این دسته در نتایج جستجو انتخاب کند. در واقع، ما در یک خوشه، یک صفحه نماینده را انتخاب می‌کنیم.
فرآیند انتخاب نهایی، کانونی‌سازی (canonicalization) نامیده می‌شود.»
برداشت من:
ایلیز و پروماوین گفتند که گوگل سیستمی برای مدیریت محتواهای بسیار مشابه دارد. گوگل به جای اینکه هیچ صفحه‌ای از یک سایت را رتبه ندهد، در فرآیندی به نام حذف موارد تکراری (deduplication)، یکی از صفحات را برای رتبه‌بندی انتخاب می‌کند؛ صفحه‌ای که به عنوان نماینده تمام صفحات مشابه انتخاب می‌شود، صفحه کانونی (canonical) نام دارد.
برخی از متخصصان سئو ایده‌ای به نام «هم‌نوع‌خواری محتوا» (content cannibalization) دارند. این مفهومی است که در اوایل دهه ۲۰۰۰ برای توضیح علت ایندکس نشدن صفحات مطرح شد. ایده این است که گروهی از صفحات چنان مشابه یکدیگر هستند که گوگل تصمیم می‌گیرد هیچ‌کدام از آن‌ها را رتبه ندهد، زیرا تمام سیگنال‌های رتبه‌بندی در میان تمام URL هایی با محتوای مشابه پخش و رقیق شده‌اند.
اما هم‌نوع‌خواری محتوا با آنچه ما به عنوان یک واقعیت درباره نحوه برخورد گوگل با محتوای مشابه در دنیای واقعی می‌دانیم، در تضاد است. گوگل آن‌ها را خوشه‌بندی می‌کند و سپس یکی را به عنوان نسخه اصلی (canonical) انتخاب کرده و تمام سیگنال‌های رتبه‌بندی را به آن URL منتقل می‌کند.
آنچه متخصصان سئو «هم‌نوع‌خواری» می‌نامند، در واقع مشکل دیگری مانند عدم یکتا بودن، محتوای کم‌ارزش (thin content) و تمام دلایل واقعی دیگری است که باعث می‌شود گوگل یک صفحه وب را ایندکس نکند.
انتقال سیگنال‌های رتبه‌بندی با ریدایرکت ۳۰۱
مورد بعدی که آن‌ها توضیح دادند این است که:
- ریدایرکت ۳۰۱ (دائمی)، سیگنال‌های رتبه‌بندی را از URL قدیمی به URL جدید منتقل می‌کند.
- گوگل هنگام مواجهه با ریدایرکت 302(موقت)، سیگنال‌های رتبه‌بندی را منتقل نمی‌کند.
با یک ریدایرکت 301، سیگنال‌های رتبه‌بندی از صفحه یا صفحات قدیمی به URL جدید منتقل می‌شود که از این پس به عنوان صفحه اصلی (canonical) شناخته خواهد شد.
گری توضیح داد که ریدایرکت ۳۰۱ چگونه کار می‌کند:
«گوگل تمام سیگنال‌های رتبه‌بندی صفحه قدیمی را می‌گیرد و آن‌ها را به صفحه جدید منتقل می‌کند.»
سپس او توضیح داد که چرا وضعیت 302 سیگنال‌های رتبه‌بندی را منتقل نمی‌کند:
«گوگل فرض می‌کند که شما در نهایت باز خواهید گشت، URL قدیمی را در نتایج جستجو نگه می‌دارد و اساساً URL جدید را نادیده می‌گیرد.»
بنابراین اگر از ریدایرکت 302 استفاده کنید، گوگل «اساساً» آدرس جدید را نادیده خواهد گرفت.
گوگل توضیح می‌دهد چه زمانی ریدایرکت‌های 307 و 308 مناسب‌تر هستند
آن‌ها در ادامه توضیح دادند که ریدایرکت‌های 307 و 308 نیز همان اهداف کلی موقت و دائمی ریدایرکت‌های 302 و 301 را دنبال می‌کنند. تفاوت در نحوه مدیریت داده‌های ارسالی از نوع «post» توسط مرورگرها است. Post به داده‌هایی اشاره دارد که از طریق متد HTTP POST از یک مرورگر وب به سرور ارسال می‌شوند؛ مانند زمانی که شخصی یک فرم تماس را پر کرده و دکمه «submit» را فشار می‌دهد.
ایلیز توضیح داد:
- «کد 308 نسخه مدرن‌ترِ یک 301 دائمی است.»
- کد 307 نسخه مدرنِ یک 302 موقت است.
تنها تفاوت اصلی در نحوه مدیریت داده‌های پس‌ارسال (post data) است.
…تصور کنید مرغ ما در روز جمعه سیاه (Black Friday) در وب‌سایت شماست و به‌تازگی یک فرم پرداخت بسیار بزرگ را با اطلاعات کارت اعتباری و مشخصات ارسال کالا پر کرده است. او دکمه ارسال را می‌زند، اما اوه نه، سرور اصلی پرداخت سایت کاملاً تحت فشار و بیش از حد ظرفیت قرار گرفته است، بنابراین یک تغییر مسیر سریع برای انتقال به سرور پشتیبان (failover redirect) فعال می‌شود.”
اگر سایتی از ریدایرکت 302 استفاده کند، داده‌ها از دست می‌روند. اما اگر سایت از ریدایرکت 307 استفاده کند، داده‌ها در مرورگر ذخیره می‌شوند.
ایلیز توضیحات خود را ادامه داد:
«اما اگر از ریدایرکت ۳۰۷ استفاده کنید، این دستور به مرورگر داده می‌شود: داده‌ها را دست‌نخورده نگه دار، اتصال را به صورت یک درخواست POST حفظ کن و دقیقاً همان داده‌ها را به پردازشگر پرداخت پشتیبان ارسال کن.»
«کاربر ممکن است فقط یک چرخ‌دنده بارگذاری کوتاه ببیند، اما تراکنش انجام می‌شود…»
گوگل استفاده از ریدایرکت‌های سمت سرور را به جای جاوااسکریپت و Meta Refresh توصیه می‌کند
در نهایت، گوگل توصیه می‌کند به جای روش قدیمی «meta refresh» یا ریدایرکت‌های جاوااسکریپت، از ریدایرکت‌های سمت سرور مانند ۳۰۱ و ۳۰۲ استفاده کنید.
ایلیز دلیل این موضوع را این‌گونه توضیح داد:
«یک ریدایرکت HTTP سمت سرور، دستوری شفاف و آنی است. در مقابل، استفاده از جاوااسکریپت و meta refresh مرورگر را مجبور می‌کند تا صفحه را دانلود، کدها را تجزیه و منتظر اجرای اسکریپت بماند و سپس کاربر را به جای دیگری هدایت کند.»
نکات کلیدی
نکته کلی این است که ریدایرکت‌ها صرفاً راهی برای هدایت بازدیدکنندگان به یک URL دیگر نیستند. آن‌ها همچنین مشخص می‌کنند که یک جابه‌جایی دائمی است یا موقت، بر تصمیمات گوگل در مورد انتخاب صفحه اصلی (canonicalization) تأثیر می‌گذارند و می‌توانند عملکرد وب‌سایت را تحت تأثیر قرار دهند.
گوگل مفاهیم خوشه‌بندی URL و تعیین نسخه اصلی (canonicalization) را توضیح داد و بیان کرد که هر دو نوع ریدایرکت ۳۰۱ و ۳۰۲ برای خوشه‌بندی کار می‌کنند، اما برای شناسایی URL اصلی، استفاده از ریدایرکت دائمی ۳۰۱ گزینه پیشنهادی است.
