فرض کنید وارد یک مقاله طولانی می شوید که هیچ عنوان و زیرعنوان مشخصی ندارد؛ چند هزار کلمه متن پشت سر هم قرار گرفته و برای پیدا کردن پاسخ یک سؤال باید بخش زیادی از صفحه را بخوانید. حتی اگر اطلاعات مقاله دقیق باشد، استفاده از چنین محتوایی دشوار است.
هدینگ ها دقیقاً برای سازمان دهی این ساختار استفاده می شوند. یک Heading به کاربر نشان می دهد بخش پیش رو درباره چیست، کدام موضوع اصلی تر است و چه بخش هایی زیرمجموعه بخش های دیگر هستند.
در HTML شش سطح Heading از H1 تا H6 داریم. اما استفاده درست از آن ها به این معنی نیست که H1 را برای متن بزرگ، H2 را برای متن کمی کوچک تر و H3 را صرفاً برای تغییر ظاهر انتخاب کنیم. سطح هر هدینگ باید جایگاه آن بخش را در سلسله مراتب محتوا نشان دهد.
در این راهنما بررسی می کنیم Heading چیست، H1 تا H6 چه تفاوتی دارند، ساختار صحیح هدینگ ها چگونه ساخته می شود، چه ارتباطی با سئو دارند و هنگام نوشتن یک مقاله یا صفحه وب باید از هر سطح در چه موقعیتی استفاده کنیم.
Heading چیست؟
Heading یا هدینگ عنوانی است که برای مشخص کردن موضوع یک صفحه یا یکی از بخش های آن استفاده می شود. در HTML برای ایجاد این عنوان ها از تگ های <h1> تا <h6> استفاده می کنیم.
این شش سطح به شکل زیر هستند:
<h1>عنوان اصلی صفحه</h1>
<h2>عنوان یک بخش اصلی</h2>
<h3>عنوان زیرمجموعه H2</h3>
<h4>عنوان زیرمجموعه H3</h4>
<h5>عنوان زیرمجموعه H4</h5>
<h6>عنوان زیرمجموعه H5</h6>
H1 بالاترین سطح Heading و H6 پایین ترین سطح آن است. این ترتیب برای بیان اهمیت ظاهری متن نیست؛ بلکه رابطه ساختاری بخش های محتوا را مشخص می کند.
برای مثال فرض کنید مقاله ای درباره تحقیق کلمات کلیدی داریم. ساختار ساده آن می تواند چنین باشد:
H1: تحقیق کلمات کلیدی چیست؟
H2: چرا تحقیق کلمات کلیدی مهم است؟
H2: مراحل تحقیق کلمات کلیدی
H3: پیدا کردن کلمات کلیدی اولیه
H3: بررسی Search Intent
H3: تحلیل رقبا
H2: اشتباهات رایج در تحقیق کلمات کلیدی
در این مثال، H1 موضوع کل صفحه را مشخص می کند. H2ها بخش های اصلی موضوع هستند و H3ها زیرموضوع هایی محسوب می شوند که به یکی از H2ها تعلق دارند.
هدینگ را براساس جایگاه یک مفهوم در ساختار محتوا انتخاب کنید، نه براساس اندازه ای که در ظاهر سایت دارد.
هدینگ ها چه کاری در یک صفحه انجام می دهند؟
اولین وظیفه Heading این است که یک متن طولانی را به بخش های قابل فهم تقسیم کند. کاربر با نگاه کردن به عنوان ها می تواند قبل از مطالعه کامل صفحه بفهمد محتوا چه مسیری دارد و پاسخ سؤال موردنظرش احتمالاً در کدام بخش قرار گرفته است.
هدینگ ها همچنین رابطه بین بخش ها را مشخص می کنند. وقتی یک H3 زیر H2 قرار گرفته است، از نظر ساختاری می گوییم موضوع H3 بخشی از موضوع بزرگ تری است که H2 معرفی کرده است.
برای مثال:
H2: روشهای پیدا کردن کلمات کلیدی
H3: استفاده از Google Search
H3: بررسی رقبا
H3: استفاده از ابزارهای Keyword Research
هر سه H3 درباره یک سؤال بزرگ تر یعنی «روش های پیدا کردن کلمات کلیدی» هستند. در نتیجه قرار گرفتن آن ها زیر همان H2 رابطه منطقی مشخصی ایجاد می کند.
Headingها از نظر دسترس پذیری نیز اهمیت دارند. ساختار درست عنوان ها به مرورگرها و فناوری های کمکی کمک می کند سازمان صفحه را بهتر تشخیص دهند و کاربران بتوانند بین بخش های محتوا حرکت کنند. W3C نیز توصیه می کند سطوح هدینگ براساس سلسله مراتب واقعی محتوا سازمان دهی شوند.
H1 چیست؟
H1 معمولاً Heading اصلی صفحه است؛ یعنی عنوانی که موضوع کلی محتوای صفحه را بیان می کند.
برای مثال اگر صفحه درباره سئو داخلی باشد، یک H1 مناسب می تواند چنین باشد:
<h1>سئو داخلی چیست؟ راهنمای On-Page SEO</h1>
کاربر باید بتواند با دیدن H1 سریعاً بفهمد صفحه درباره چه موضوعی است. این اصل با ساختار کلی سئو داخلی نیز ارتباط دارد؛ چون عنوان اصلی صفحه یکی از اولین عناصر محتوایی است که موضوع آن را برای کاربر روشن می کند.
یک H1 خوب معمولاً واضح، توصیفی و هماهنگ با هدف صفحه است. لازم نیست همه کلمات کلیدی مرتبط را داخل آن قرار دهیم.
برای مثال این عنوان بیش از حد مصنوعی است:
Heading چیست، H1 چیست، H2 چیست، هدینگ در سئو، Heading Tag چیست
در حالی که این نسخه طبیعی تر است:
Heading چیست؟ استفاده صحیح از H1 تا H6 در سئو
هر دو می توانند عبارت های مرتبطی را پوشش دهند، اما دومی قبل از هر چیز یک عنوان قابل فهم برای انسان است.
آیا هر صفحه باید فقط یک H1 داشته باشد؟
برای بیشتر مقالات و صفحات محتوایی، استفاده از یک H1 اصلی و مشخص انتخاب تمیزتر و قابل فهم تری است.
با این ساختار، یک Heading به عنوان عنوان اصلی صفحه داریم و بخش های بعدی با H2، H3 و در صورت نیاز سطوح پایین تر سازمان دهی می شوند.
اما نباید این پیشنهاد را به یک قانون جعلی سئو تبدیل کنیم و بگوییم:
وجود دو H1 باعث جریمه شدن صفحه توسط Google می شود.
چنین قانون مطلقی در مستندات Google وجود ندارد. موضوع مهم تر این است که عنوان اصلی صفحه واضح باشد و کاربر با چند عنوان اصلی هم وزن و نامشخص روبه رو نشود.
Google در مستندات مربوط به Title Link نیز توضیح می دهد که هنگام تشخیص عنوان صفحه می تواند به عناصری مانند <title>، عنوان بصری اصلی و Headingهای صفحه توجه کند. بنابراین بهتر است Main Heading صفحه واضح و قابل تشخیص باشد.
راهنمای رسمی Google درباره Title Links
H2 چیست و چه زمانی باید از آن استفاده کنیم؟
H2 برای تعریف بخش های اصلی زیر H1 استفاده می شود. اگر H1 موضوع کل صفحه باشد، H2ها معمولاً سؤال ها یا محورهای اصلی آن موضوع هستند.
فرض کنید H1 مقاله چنین باشد:
H1: سئو چیست؟
در این صورت می توانیم بخش های اصلی مقاله را با H2 جدا کنیم:
H2: موتور جستجو چگونه کار میکند؟
H2: انواع سئو چیست؟
H2: چرا سئو اهمیت دارد؟
H2: چگونه سئو را شروع کنیم؟
هر H2 بخش بزرگی از موضوع اصلی را پوشش می دهد. اگر هنوز با تصویر کلی این حوزه آشنا نیستید، مقاله سئو چیست؟ نقطه شروع مناسب تری برای آشنایی با اجزای مختلف SEO است.
یک اشتباه رایج این است که برای هر Variation کلمه کلیدی یک H2 مستقل بسازیم. مثلاً:
H2: Heading چیست؟
H2: هدینگ چیست؟
H2: Heading Tag چیست؟
H2: تگ هدینگ چیست؟
اگر همه این عبارت ها عملاً یک سؤال را مطرح می کنند، ساخت چهار بخش جدا ارزش جدیدی ایجاد نمی کند. بهتر است یک Heading واضح داشته باشیم و تمام مفهوم را در همان بخش کامل توضیح دهیم.
H3 چیست؟
H3 زمانی کاربرد دارد که یکی از بخش های H2 خودش به چند زیرموضوع مجزا تقسیم شود.
برای مثال:
H2: چگونه تحقیق کلمات کلیدی انجام دهیم؟
H3: پیدا کردن Seed Keyword
H3: گسترش فهرست کلمات
H3: تحلیل Search Intent
H3: اولویتبندی Keywordها
در اینجا H3ها موضوعاتی مستقل از کل مقاله نیستند؛ بلکه همه بخشی از فرایند تحقیق کلمات کلیدی هستند.
اگر هنگام انتخاب سطح یک هدینگ تردید دارید، این سؤال ساده کمک می کند:
آیا این عنوان زیرمجموعه Heading قبلی است یا یک بخش اصلی هم سطح با آن؟
اگر زیرمجموعه است، H3 می تواند مناسب باشد. اگر هم سطح H2 قبلی است، احتمالاً باید H2 دیگری ایجاد شود.
H4، H5 و H6 چه کاربردی دارند؟
H4 تا H6 ادامه همان سلسله مراتب هستند. H4 می تواند زیرمجموعه H3 باشد، H5 زیرمجموعه H4 و H6 پایین ترین سطح Heading در HTML است.
برای مثال در یک راهنمای فنی بسیار عمیق ممکن است چنین ساختاری ببینیم:
H1: راهنمای سئو تکنیکال
H2: Crawling
H3: مدیریت دسترسی خزندهها
H4: robots.txt
H5: دستور User-agent
H6: مثال برای Googlebot
اما وجود H1 تا H6 به این معنی نیست که باید در هر مقاله از همه این سطوح استفاده کنید.
بسیاری از مقالات با H1، H2 و H3 ساختار کاملاً مناسبی دارند. اگر تقریباً در تمام صفحات سایت به H5 و H6 نیاز پیدا می کنید، احتمال دارد محتوا بیش از حد خرد شده باشد یا بعضی بخش ها به صفحه مستقل نیاز داشته باشند.
عمق Heading باید نتیجه عمق واقعی ساختار محتوا باشد، نه تلاش برای استفاده از تمام تگ های HTML.
تفاوت H1 و Title Tag چیست؟
H1 و Title Tag هر دو معمولاً به موضوع اصلی صفحه مرتبط هستند، اما یک چیز نیستند.
Title Tag در بخش <head> سند HTML قرار می گیرد:
<title>Heading چیست؟ آموزش H1 تا H6 در سئو | وبتیک</title>
اما H1 داخل محتوای قابل مشاهده صفحه است:
<h1>Heading چیست؟ استفاده صحیح از H1 تا H6 در سئو</h1>
Title Tag بیشتر برای معرفی عنوان سند در محیط هایی مانند مرورگر و Search Result اهمیت دارد، در حالی که H1 عنوان اصلی ای است که کاربر هنگام حضور در صفحه مشاهده می کند.
این دو لازم نیست دقیقاً یکسان باشند. مثلاً:
SEO Title:
Heading چیست؟ آموزش H1 تا H6 در سئو | وبتیک
H1:
Heading چیست؟ استفاده صحیح از H1 تا H6 در سئو
هر دو یک موضوع و Search Intent را هدف گرفته اند، اما برای جایگاه خود بهینه شده اند.
اگر می خواهید این تفاوت را از سمت Title Tag عمیق تر بررسی کنید، راهنمای عنوان سئو چیست؟ به طور مستقل درباره SEO Title، نحوه نوشتن آن و رابطه اش با نتیجه جستجو توضیح می دهد.
ساختار صحیح Headingها چگونه است؟
یک روش ساده برای درک ساختار هدینگ ها این است که مقاله را مثل یک کتاب تصور کنید.
H1 نام کتاب است، H2ها فصل های اصلی هستند و H3ها بخش های داخل هر فصل را مشخص می کنند. H4 و سطوح بعدی نیز زمانی وارد می شوند که یکی از این زیربخش ها خودش نیاز به تقسیم بندی بیشتری داشته باشد.
مثلاً:
H1: سئو چیست؟
H2: موتور جستجو چگونه کار میکند؟
H2: انواع سئو
H3: سئو داخلی
H3: سئو خارجی
H3: سئو تکنیکال
H2: چگونه سئو را شروع کنیم؟
H3: تحقیق کلمات کلیدی
H3: تولید محتوا
H3: اندازهگیری عملکرد
در این ساختار، با خواندن Headingها حتی بدون دیدن متن اصلی می توان مسیر کلی مقاله را درک کرد.
در مقابل، چنین ساختاری منطقی نیست:
H1: سئو چیست؟
H4: انواع سئو
H2: سئو داخلی
H5: تحقیق کلمات کلیدی
مسئله این نیست که موتور جستجو الزاماً چنین صفحه ای را جریمه می کند؛ مشکل این است که ترتیب معنایی محتوا به درستی بیان نشده است.
W3C نیز توصیه می کند هدینگ ها براساس Level خود به صورت منطقی Nested شوند و هنگام ایجاد زیربخش ها تا جای ممکن سطوح بدون دلیل رد نشوند.
آیا می توان از H2 مستقیماً به H4 رفت؟
از نظر فنی ممکن است صفحه همچنان در مرورگر نمایش داده شود، اما برای ساختار محتوا معمولاً بهتر است هنگام رفتن به زیرمجموعه ها Levelها را بی دلیل رد نکنیم.
مثلاً:
H2: ابزارهای تحقیق کلمات کلیدی
H4: Google Keyword Planner
اگر Google Keyword Planner مستقیماً یکی از ابزارهای بخش H2 است، دلیل مشخصی برای H4 بودن آن وجود ندارد. ساختار طبیعی تر چنین است:
H2: ابزارهای تحقیق کلمات کلیدی
H3: Google Keyword Planner
اما برگشت از H4 به H2 کاملاً طبیعی است، چون ممکن است زیربخش قبلی تمام شده باشد و اکنون بخش اصلی جدیدی آغاز شود:
H2: ابزارهای تحقیق کلمات کلیدی
H3: ابزارهای Google
H4: Keyword Planner
H4: Google Trends
H2: چگونه ابزار مناسب را انتخاب کنیم؟
H2 دوم به این معنی است که شاخه قبلی بسته شده و موضوع اصلی تازه ای شروع شده است.
آیا Heading در سئو تأثیر دارد؟
بله، هدینگ ها بخشی از ساختار یک صفحه سئو شده هستند؛ اما بهتر است اثر آن ها را بدون اغراق توضیح دهیم.
Heading خوب کمک می کند موضوع بخش های مختلف صفحه روشن باشد، محتوا برای کاربر قابل اسکن شود و ساختار آن منظم تر باشد. Google نیز Page Titles و Headingهای قابل مشاهده را بخشی از Main Content صفحه در نظر می گیرد.
در راهنمای People-first Content، Google توصیه می کند عنوان اصلی یا Heading صفحه خلاصه ای توصیفی و مفید از محتوا ارائه دهد. این نگاه با فلسفه کلی تولید محتوای مفید سازگار است: عنوان ها باید قبل از هر چیز به کاربر کمک کنند.
راهنمای رسمی Google برای Helpful, Reliable, People-first Content
اما این موضوع را نباید به یک فرمول ساختگی تبدیل کرد:
H1 = بیشترین قدرت سئو
H2 = قدرت کمتر
H3 = قدرت کمتر از H2
چنین سیستم امتیازدهی ساده ای وجود ندارد.
استفاده صحیح از Heading بخشی از بهینه سازی داخلی صفحه است، اما Ranking یک صفحه به مجموعه بسیار بزرگ تری از عوامل و کیفیت کلی نتیجه بستگی دارد.
آیا کلمه کلیدی باید داخل H1 باشد؟
اگر Main Keyword به طور طبیعی موضوع صفحه را بیان می کند، استفاده از آن در H1 معمولاً منطقی است.
مثلاً Main Keyword این مقاله «Heading چیست» است. بنابراین این H1 کاملاً طبیعی است:
Heading چیست؟ استفاده صحیح از H1 تا H6 در سئو
اما قرار دادن تمام Variationهای Keyword در H1 تصمیم مناسبی نیست:
Heading چیست، هدینگ چیست، H1 چیست، H2 چیست، Heading Tag در سئو
قبل از تصمیم درباره Keyword، باید بدانیم کاربر واقعاً با جستجوی Query چه می خواهد. مفهوم نیت جستجو یا Search Intent دقیقاً به همین سؤال مربوط است.
اگر H1 موضوع صفحه را دقیق و طبیعی بیان کند، نیازی نیست تمام عبارت های مرتبط را در آن جمع کنیم.
آیا باید Keyword را در همه H2ها استفاده کنیم؟
نه.
یکی از الگوهای قدیمی تولید محتوای سئو این بود که Keyword اصلی در تعداد زیادی از Headingها تکرار شود. نتیجه معمولاً تیترهایی مصنوعی شبیه نمونه زیر بود:
H2: Heading در سئو چیست؟
H2: مزایای Heading در سئو چیست؟
H2: انواع Heading در سئو چیست؟
H2: روش استفاده از Heading در سئو چیست؟
H2: اشتباهات Heading در سئو چیست؟
این تکرار نه برای خواننده ضروری است و نه ساختار مقاله را بهتر می کند.
بهتر است هر هدینگ دقیقاً سؤال یا موضوع بخش خودش را بیان کند:
H2: Heading چیست؟
H2: H1 چه کاربردی دارد؟
H2: ساختار صحیح H1 تا H6 چگونه است؟
H2: آیا چند H1 مشکل ایجاد میکند؟
H2: اشتباهات رایج در استفاده از هدینگها
در این حالت Main Topic همچنان روشن است، اما زبان طبیعی تر شده است.
اگر می خواهید بفهمید کلمات کلیدی چگونه انتخاب و اولویت بندی می شوند، مقاله کلمه کلیدی چیست؟ مفهوم Keyword را از پایه توضیح می دهد.
Heading را براساس ساختار انتخاب کنیم یا اندازه فونت؟
براساس ساختار.
این یکی از مهم ترین نکات استفاده از هدینگ هاست.
ممکن است در قالب سایت H2 از نظر بصری خیلی بزرگ باشد و نویسنده برای اینکه متن کوچک تر دیده شود از H4 استفاده کند. این کار ظاهر صفحه را با ساختار معنایی محتوا اشتباه می گیرد.
اگر یک عنوان از نظر منطقی H2 است، باید H2 باقی بماند. ظاهر آن را می توان با CSS تغییر داد.
مثلاً:
h2 {
font-size: 28px;
}
انتخاب Heading Level نباید راهی برای تغییر اندازه فونت باشد.
ممکن است در طراحی سایت H2 و H3 حتی از نظر اندازه تفاوت کمی داشته باشند، اما همچنان نقش ساختاری متفاوتی دارند.
آیا هر چند پاراگراف باید یک هدینگ داشته باشد؟
نه. تعداد Headingها را نباید براساس یک فرمول ثابت تعیین کرد.
گاهی سه یا چهار پاراگراف متوالی درباره یک موضوع واحد هستند و نیازی به H3 جدید ندارند. در مقابل، ممکن است یک بخش طولانی شامل چند سؤال مستقل باشد و تقسیم آن به H3های مشخص خوانایی را بهتر کند.
اگر مقاله را بیش از حد خرد کنیم، جریان طبیعی متن از بین می رود و محتوا شبیه مجموعه ای از پاسخ های کوتاه و disconnected می شود.
هر Heading باید یک Job داشته باشد: معرفی بخشی که واقعاً ارزش جدا شدن از بخش قبلی را دارد.
آیا تعداد H2 و H3 قانون مشخصی دارد؟
خیر.
عدد استانداردی وجود ندارد که بگوییم یک مقاله سئو شده باید مثلاً 8 H2 و 12 H3 داشته باشد.
تعداد هدینگ ها به موضوع، Search Intent، طول واقعی موردنیاز محتوا و تعداد زیرموضوع هایی بستگی دارد که برای پاسخ کامل به کاربر لازم هستند.
یک مقاله 1200 کلمه ای ممکن است با چهار H2 کامل باشد. یک راهنمای عمیق ممکن است ده بخش اصلی و تعدادی H3 داشته باشد.
Heading باید از محتوا ایجاد شود؛ محتوا نباید برای پر کردن تعداد Heading ساخته شود.
Heading خوب چه ویژگی هایی دارد؟
یک هدینگ خوب معمولاً واضح است و به کاربر می گوید در بخش بعدی قرار است چه چیزی یاد بگیرد.
برای مثال:
آیا استفاده از چند H1 برای سئو مشکل دارد؟
از این عنوان واضح تر است:
نکته مهم درباره H1
همچنین:
تفاوت H1 با Title Tag چیست؟
از:
H1 و Title
اطلاعات بیشتری درباره محتوای بخش ارائه می دهد.
Heading خوب لزوماً طولانی نیست؛ کافی است به اندازه ای دقیق باشد که کاربر بتواند موضوع بخش را بدون حدس زدن بفهمد.
اشتباهات رایج در استفاده از هدینگ ها
بخش مهمی از استفاده درست از Heading این است که بدانیم چه کارهایی نباید انجام دهیم.
- انتخاب H1 تا H6 صرفاً براساس اندازه فونت؛
- قرار دادن چند عنوان اصلی هم وزن بدون مشخص بودن Main Heading؛
- پرش بی دلیل از H2 به H4 هنگام ایجاد زیرموضوع؛
- ساخت H2 و H3 فقط برای افزایش تعداد تیترهای مقاله؛
- تکرار Main Keyword در تمام Headingها؛
- قرار دادن چند Variation کلمه کلیدی در یک عنوان؛
- استفاده از هدینگ برای متنی که واقعاً عنوان یک Section نیست؛
- ساخت H3هایی که ارتباط مشخصی با H2 بالای خود ندارند؛
- یکسان فرض کردن H1 و SEO Title؛
- نوشتن Heading برای موتور جستجو بدون توجه به خواننده.
وجه مشترک بیشتر این اشتباه ها این است که هدینگ به جای ابزار سازمان دهی اطلاعات، به یک تکنیک مکانیکی برای SEO تبدیل شده است.
یک نمونه کامل از ساختار H1 تا H3
فرض کنیم قصد داریم مقاله ای درباره «کنیبالیزیشن کلمات کلیدی» بنویسیم.
یک ساختار منطقی می تواند این باشد:
H1: کنیبالیزیشن چیست؟ راهنمای تشخیص و رفع Keyword Cannibalization
H2: کنیبالیزیشن کلمات کلیدی چیست؟
H2: چه زمانی دو صفحه واقعاً با هم رقابت میکنند؟
H2: چگونه Keyword Cannibalization را تشخیص دهیم؟
H3: بررسی Queryهای Search Console
H3: مقایسه Search Intent صفحات
H3: بررسی Ranking URLها
H2: چگونه کنیبالیزیشن را رفع کنیم؟
H3: ادغام صفحات
H3: تغییر Target Keyword
H3: بهبود Internal Linking
H3: حذف یا Redirect صفحه در صورت نیاز
H2: چه زمانی وجود چند صفحه مشابه مشکل نیست؟
H2: جمعبندی
در این ساختار، H1 کل مسئله را معرفی می کند. H2ها سؤال های اصلی مقاله هستند و H3ها فقط زمانی استفاده شده اند که یک H2 نیاز به تقسیم شدن به چند روش یا مرحله داشته است.
اگر خود مفهوم کنیبالیزیشن برایتان مهم است، راهنمای مستقل Keyword Cannibalization چیست؟ این موضوع را با تمرکز کامل پوشش می دهد.
چگونه ساختار Heading یک مقاله را قبل از انتشار بررسی کنیم؟
یکی از کاربردی ترین روش ها این است که قبل از انتشار مقاله، برای چند دقیقه تمام پاراگراف ها را نادیده بگیرید و فقط هدینگ ها را بخوانید.
مثلاً:
H1: Heading چیست؟
H2: Heading چیست و چه کاربردی دارد؟
H2: H1 چیست؟
H2: H2 چیست؟
H2: H3 تا H6 چه کاربردی دارند؟
H2: تفاوت H1 و Title Tag چیست؟
H2: ساختار صحیح Heading چگونه است؟
H2: Heading چه تأثیری بر سئو دارد؟
H2: اشتباهات رایج چیست؟
H2: جمعبندی
حتی بدون مطالعه متن می توان حدس زد مقاله چه مسیری را طی می کند.
حالا فرض کنید Outline چنین باشد:
H1: Heading چیست؟
H2: توضیحات بیشتر
H2: نکات مهم
H3: یک نکته دیگر
H2: اطلاعات تکمیلی
H3: موارد مهم
H2: نتیجه
این Headingها تقریباً هیچ اطلاعاتی درباره مسیر مقاله نمی دهند.
اگر کاربر فقط Headingهای صفحه را ببیند، باید بتواند نقشه کلی محتوا را تا حد زیادی درک کند.
آیا استفاده صحیح از Heading به تنهایی باعث رتبه بهتر می شود؟
نه.
ساختار مناسب هدینگ بخشی از یک صفحه باکیفیت است، اما نباید آن را میانبری برای Ranking تصور کنیم.
اگر محتوای صفحه Search Intent را درست پاسخ ندهد، اطلاعات ناقص داشته باشد یا ارزش واقعی کمی برای کاربر ایجاد کند، اضافه کردن H1 و H2های منظم مشکل اصلی را حل نمی کند.
برای درک بهتر جایگاه این موضوع باید Heading را در چارچوب کلی رتبه بندی نتایج Google ببینیم. Ranking نتیجه یک تگ HTML واحد نیست و نباید H1 یا هر عنصر منفرد دیگری را به عنوان فرمول مستقل موفقیت معرفی کرد.
هدینگ خوب یکی از اجزای یک صفحه منظم، قابل فهم و People-first است. ارزش آن بیشتر در این است که محتوا را برای کاربر ساختارمند می کند و موضوع هر بخش را روشن نگه می دارد.
جمع بندی: از H1 تا H6 چگونه استفاده کنیم؟
Headingها نقشه ساختاری محتوای یک صفحه هستند. H1 معمولاً موضوع اصلی را مشخص می کند، H2ها بخش های اصلی را جدا می کنند، H3ها زیرموضوع های H2 هستند و H4 تا H6 زمانی استفاده می شوند که واقعاً به لایه های عمیق تری از محتوا نیاز داشته باشیم.
برای بیشتر مقالات، یک H1 واضح داشته باشید و سپس H2ها را براساس سؤال ها و بخش های اصلی موضوع تعریف کنید. فقط زمانی H3 ایجاد کنید که واقعاً زیرموضوعی برای یکی از H2ها وجود دارد. از H4 تا H6 نیز براساس نیاز واقعی ساختار استفاده کنید، نه صرفاً چون این تگ ها در HTML وجود دارند.
هدینگ ها را برای تغییر اندازه فونت انتخاب نکنید، Main Keyword را به زور در همه Headingها تکرار نکنید و تعداد تیترها را معیار سئو شدن محتوا ندانید.
قاعده عملی ساده این است:
هر Heading باید نشان دهد بخش بعدی چه نقشی در پاسخ دادن به نیاز اصلی کاربر دارد و چه رابطه ای با Headingهای قبل و بعد از خود دارد.
اگر با خواندن H1، H2ها و H3ها بتوانید مسیر مقاله و رابطه موضوعات را بفهمید، ساختار احتمالاً درست طراحی شده است. اگر برای فهم ارتباط تیترها مجبورید متن بین آن ها را بخوانید، بهتر است سلسله مراتب هدینگ ها را دوباره بررسی کنید.

اولین دیدگاه را بنویسید